دامنه چیست؟ و نحوه ثبت دامنه به صورت اصولی چگونه است؟

دامنه، در واقع آدرس منحصربه‌ فرد وبسایت شما است که کاربران از طریق آن به محتوا و اطلاعات شما دسترسی پیدا می‌کنند. انتخاب یک نام دامنه مناسب، نه تنها به برندسازی و به خاطر سپردن آسان وبسایت شما کمک شایانی می‌کند، بلکه عاملی حیاتی در اعتماد و اعتباربخشی به کسب‌وکار آنلاین شما نزد مخاطبان و موتورهای جستجو به شمار می‌رود. یک دامنه قوی و مرتبط، اولین گام برای تثبیت حضور حرفه‌ای شما در فضای رقابتی وب است. آیا مایلید درباره نحوه انتخاب بهترین دامنه برای کسب‌وکارتان بیشتر بدانید؟ در این مقاله قصد داریم بدانیم دامنه چیست و اطلاعات جانبی درباره آن کسب کنیم. 

دامنه چیست؟

دامنه صرفا یک آدرس برای وبسایت نیست؛ بلکه مولفه‌ مرکزی هویت برند شما در فضای آنلاین و ستون فقرات مسیریابی در اینترنت است. اگر وبسایت شما را یک فروشگاه فیزیکی در نظر بگیریم، دامنه همان تابلوی شاخص و آدرس پستی دقیق شماست که به مشتریان اجازه می‌دهد شما را بدون خطا پیدا کنند.

۱. مکانیسم فنی دامنه

برای درک کامل دامنه، باید نگاهی به نحوه‌ی عملکرد زیربنایی شبکه داشته باشیم:

آدرس‌های IP

تمام دستگاه‌های متصل به اینترنت از جمله سرور میزبان وبسایت شما برای شناسایی یکدیگر از یک سری اعداد منحصر به فرد به نام آدرس IP استفاده می‌کنند. این آدرس‌ها می‌توانند در قالب‌های مختلفی باشند، مثلا IPv4 یا IPv6 (شامل اعداد و حروف).

ضرورت نام دامنه

به خاطر سپردن رشته‌های عددی پیچیده برای انسان غیرعملی است. نام دامنه این مشکل را حل می‌کند. نام دامنه یک لایه انتزاعی است که به ما اجازه می‌دهد به جای وارد کردن یک رشته عددی، از یک نام منطقی و برند محور (مانند example.com) استفاده کنیم.

سیستم نام دامنه (DNS)

سیستم نام دامنه (DNS) همانند یک سرویس “مترجم” عمل می‌کند. وقتی شما دامنه‌ای را در مرورگر وارد می‌کنید، DNS این نام را به آدرس IP متناظر با سرور میزبان وبسایت شما ترجمه می‌کند. این فرآیند حیاتی، هسته اصلی مسیریابی در وب است. بدون DNS، نام‌های دامنه عملاً بی‌معنی هستند.

۲. آناتومی منحصر به فرد یک دامنه

یک نام دامنه از نظر ساختاری، سلسله مراتبی دارد که از راست به چپ خوانده و تفسیر می‌شود:

• TLD: بالاترین سطح در سلسله مراتب. نوع فعالیت یا موقعیت جغرافیایی را مشخص می‌کند (مثال: com. برای Commercial).
• SLD: نام برند یا کسب‌وکار اصلی که توسط شما انتخاب می‌شود. این بخش قلب دامنه است.
• Subdomain: یک نام اختیاری که برای تقسیم بندی و سازماندهی بخش‌های مختلف وبسایت استفاده می‌شود.

۳. دامنه برای برندینگ

یک دامنه قوی فراتر از یک ابزار فنی است و مستقیما با موفقیت تجاری شما گره خورده است:

• برندسازی و اعتماد: یک نام دامنه کوتاه، مرتبط و حرفه‌ای، به راحتی در ذهن مخاطب می‌ماند و حس اعتبار و حرفه‌ای بودن را منتقل می‌کند. کاربران به دامنه‌هایی که ساختار شناخته شده‌ای دارند (مانند com. برای کسب‌وکارهای بین‌المللی) بیشتر اعتماد می‌کنند.

• مالکیت دیجیتال: خرید یک دامنه، به شما حق استفاده انحصاری از آن نام را برای یک دوره مشخص می‌دهد. این نام به یک دارایی نامشهود برای کسب‌وکار شما تبدیل می‌شود که باید محافظت و مدیریت شود.

• انعطاف‌پذیری میزبانی: از آنجایی که دامنه فقط یک اشاره‌گر به آدرس IP است، شما می‌توانید سرور میزبان وبسایت خود را بدون تغییر آدرس دامنه جابجا کنید. این قابلیت برای رشد و تغییرات زیرساختی حیاتی است.

دامنه از چه بخش هایی تشکیل شده است؟

نام دامنه یک آدرس یکپارچه نیست، بلکه از چندین جزء کلیدی تشکیل شده که به صورت سلسله مراتبی سازماندهی شده‌اند. این ساختار از سمت راست به سمت چپ خوانده و تحلیل می‌شود و در نهایت هویت منحصر به فرد وبسایت شما را شکل می‌دهد. یک دامنه استاندارد معمولا از دو یا سه سطح اصلی که با نقطه از هم جدا می‌شوند، تشکیل شده است:

الف. دامنه سطح بالا

• موقعیت: آخرین بخش در سمت راست نام دامنه.

• تعریف: TLD بالاترین سطح در سلسله مراتب نام دامنه است و توسط نهادهایی مانند ICANN و زیرمجموعه‌های آن مدیریت می‌شود. TLD نوع وبسایت، هدف آن یا موقعیت جغرافیایی‌اش را مشخص می‌کند.

انواع کلیدی

• TLDهای عمومی: رایج‌ترین نوع، مانند com. (تجاری/عمومی)، org. (سازمان‌ها/غیرانتفاعی) و net. (شبکه).
• TLDهای کد کشور: دامنه‌های دو حرفی که نشان‌دهنده یک کشور یا منطقه خاص هستند، مانند ir. (ایران)،uk. (بریتانیا) و fr. (فرانسه).
• TLDهای جدید: مجموعه‌ای که اخیراً معرفی شده‌اند تا گزینه‌های بیشتری برای برندسازی فراهم کنند، مانند .tech، .app یا .store.

ب. دامنه سطح دوم

• موقعیت: بخش اصلی و نام‌برده شده در سمت چپ TLD.

• تعریف: این بخش، نام برند، شرکت یا هویت کلیدی شماست. این نام همان چیزی است که کاربران در وهله اول به خاطر می‌سپارند. SLD به صورت انحصاری در کنار TLD انتخابی شما ثبت می‌شود.

• مثال: در http://example.com/، عبارت example همان SLD است. انتخاب یک SLD قوی و مرتبط، حیاتی‌ترین بخش برندینگ دیجیتال شما است.

از اینجا بخش‌های فرعی یک دامنه را بررسی می‌کنیم:

ج. زیر دامنه (Subdomain)

• موقعیت: بخش اختیاری که در سمت چپ SLD قرار می‌گیرد.

• تعریف: زیر دامنه‌ها برای تقسیم‌بندی و سازماندهی بخش‌های بزرگ‌تر یک وبسایت اصلی به کار می‌روند. هر زیر دامنه می‌تواند محتوا یا عملکرد متفاوتی داشته باشد.

• مثال:

  • http://blog.example.com/: برای بخش وبلاگ.

  • http://shop.example.com/: برای فروشگاه آنلاین.

  • support.example.com: برای پورتال پشتیبانی.

د. پروتکل و URL کامل

اگرچه پروتکل بخشی از ساختار دامنه نیست، اما برای درک آدرس کامل وبسایت ضروری است:

• پروتکل: این بخش (مانند https) نحوه انتقال داده بین مرورگر کاربر و سرور وب را مشخص می‌کند. HTTPS  استاندارد فعلی است که امنیت انتقال داده‌ها را تضمین می‌کند.

• مسیر/پوشه: بخش‌هایی که پس از نام دامنه می‌آیند و به یک صفحه خاص یا منبع در سرور اشاره می‌کنند، مانند about-us در http://example.com/about-us.

برای انتخاب دامنه باید به چه ویژگی هایی توجه کنیم؟

انتخاب نام دامنه یک تصمیم استراتژیک است که بر برندینگ، سئوی سایت، و قابلیت به خاطر سپردن آن تاثیر می‌گذارد. در اینجا مهم‌ترین ویژگی‌هایی که باید هنگام انتخاب دامنه به آن‌ها توجه کنید، با هدف ایجاد یک محتوای منحصر به فرد و کاربردی آورده شده است:

برندینگ و خوانایی

• الف. کوتاه و مختصر بودن: دامنه‌های کوتاه‌تر بهتر در ذهن می‌مانند، راحت‌تر تایپ می‌شوند و احتمال خطای املایی در آن‌ها کمتر است. کارشناسان معمولا دامنه‌هایی با کمتر از ۱۵ حرف را ایده‌آل می‌دانند.
• ب. تلفظ و املای آسان: نام دامنه شما باید به راحتی به صورت شفاهی قابل انتقال باشد. از کلمات یا اصطلاحاتی که چندین شیوه املایی دارند یا به سختی تلفظ می‌شوند، دوری کنید. این کار جلوی سردرگمی مشتریان را می‌گیرد.
• ج. مرتبط بودن با برند: نام دامنه باید به وضوح با نام کسب‌وکار، محصول یا حوزه فعالیت شما مرتبط باشد. این ارتباط مستقیم به ساخت هویت قوی برند شما کمک می‌کند.
• د. اجتناب از اعداد و خط تیره: استفاده از اعداد (به ویژه در وسط کلمات) و خط فاصله (-) باعث می‌شود دامنه غیرطبیعی به نظر برسد و کاربران اغلب فراموش می‌کنند که آن‌ها را تایپ کنند. در صورت استفاده از اعداد، احتمال دارد کاربران عدد را با حروف بنویسند (مثلاً 4 به جای Four) و برعکس.

سئو و دیده‌شدن

• الف. مرتبط بودن کلمات کلیدی: اگرچه دامنه‌هایی که کاملا بر اساس کلمات کلیدی ساخته شده‌اندمانند گذشته قدرتمند نیستند، اما ترکیب کردن یک کلمه کلیدی اصلی (مثلا furniture یا tech) با نام برند شما می‌تواند به موتورهای جستجو کمک کند تا موضوع سایت شما را سریع‌تر درک کنند. به این نوع دامنه‌ها Partial Match Domains گفته می‌شود.
• ب. اجتناب از دامنه‌های با کلمات کلیدی افراطی: استفاده بیش از حد از کلمات کلیدی در دامنه که به نظر اسپم و غیرطبیعی می‌آید، می‌تواند توسط الگوریتم‌های گوگل نادیده گرفته شود یا حتی به رتبه سایت آسیب بزند. برندینگ را فدای کلمات کلیدی نکنید.

۳. انتخاب TLD

• الف. اولویت با com.: این دامنه همچنان استاندارد طلایی و مورد اعتمادترین TLD در سطح جهانی است. کاربران به‌طور پیش‌فرض انتظار دارند وبسایت‌ها با com. به پایان برسند. اگر کسب‌وکار شما بین‌المللی است، همیشه برای ثبت نسخه com. تلاش کنید.
• ب. استفاده از TLDهای محلی: اگر بازار هدف شما منحصراً در یک کشور خاص است، استفاده از TLD کد کشور (مانندir برای ایران) می‌تواند به سئوی محلی شما کمک کرده و اعتماد کاربران همان منطقه را جلب کند.
• ج. بررسی TLDهای جدید: TLDهای جدید مانند io. یا store. برای فروشگاه‌های آنلاین می‌توانند گزینه‌های خوبی باشند، به شرطی که com. و نسخه‌های اصلی مرتبط با آن‌ها اشتباه گرفته نشوند.

۴. حفاظت از برند و آینده‌نگری

• الف. منحصر به فرد بودن: قبل از ثبت دامنه، مطمئن شوید که نام انتخابی شما در صنعت شما یا صنعت‌های مرتبط، توسط شخص دیگری استفاده نمی‌شود. دامنه شما باید از نظر قانونی قابل ثبت باشد تا از اختلافات تجاری در آینده جلوگیری شود.
• ب. محافظت از برند: برای حفاظت از برند خود، در صورت امکان، دامنه‌های مشابه (مانند نسخه املای اشتباه، نسخه خط تیره دار، و TLDهای محبوب مانند net. و org.) را ثبت کنید و آن‌ها را به دامنه اصلی خود ریدایرکت کنید.
• ج. بررسی در شبکه‌های اجتماعی: نام دامنه انتخابی باید در پلتفرم‌های کلیدی شبکه‌های اجتماعی مانند اینستاگرام، توییتر و… نیز در دسترس باشد تا انسجام برند شما در تمام کانال‌های دیجیتال حفظ شود.

www چیست؟

WWW مخفف عبارت World Wide Web به معنای «شبکه‌ی جهانی وب» است. اگرچه در زبان روزمره غالبا WWW، اینترنت، و یک وبسایت با هم اشتباه گرفته می‌شوند، اما این سه مفهوم کاملا مجزا هستند و WWW در حقیقت تنها یکی از سرویس‌هایی است که بر بستر اینترنت کار می‌کند. در اینجا به طور کامل به تعریف، عملکرد و جایگاه WWW می‌پردازیم تا درک منحصر به فردی از آن داشته باشید:

ماهیت عملکردی WWW

WWW در حقیقت یک سیستم اطلاعاتی است که امکان دسترسی به اسناد و سایر منابع وب را فراهم می‌کند. این سیستم بر اساس سه فناوری کلیدی ایجاد شده است:

• URL : آدرسی منحصر به فرد که هر منبع (صفحه، تصویر، ویدئو و…) در وب را شناسایی می‌کند.
• HTTP: پروتکل اصلی انتقال داده و ارتباط بین سرورها و مرورگرها.
• HTML: زبان نشانه‌گذاری که برای ساختاردهی و نمایش محتوا در مرورگر استفاده می‌شود.

به زبان ساده‌تر، WWW مجموعه‌ای عظیم از صفحات وبی است که از طریق لینک‌ها (Hyperlinks) به یکدیگر متصل شده‌اند و در بستر اینترنت قابل دسترسی هستند.

تمایز کلیدی www

درک تفاوت بین اینترنت و WWW برای یک متخصص وب حیاتی است:

• ماهیت: یک سرویس و مجموعه‌ای از اسناد متصل به هم.
• هدف: دسترسی به اطلاعات، صفحات و منابع از طریق مرورگر.
• ابزارها: پروتکل‌های HTTP/HTTPS، زبان‌های HTML/CSS/JS.

نتیجه: اینترنت، زیرساختی است که ایمیل، FTP، و WWW بر بستر آن کار می‌کنند. WWW بزرگترین و مشهورترین اپلیکیشن یا سرویس موجود روی اینترنت است.

WWW در ساختار دامنه

وقتی در ابتدای یک دامنه عبارت www. را مشاهده می‌کنید (مثلا https://www.google.com)، این عبارت در واقع نقش یک زیر دامنه را ایفا می‌کند.
در روزهای اولیه وب، www به طور پیش‌فرض استفاده می‌شد تا نشان دهد که آن بخش از سرور مربوط به سرویس World Wide Web است.

امروزه، استفاده از www اختیاری است. اکثر وبسایت‌های مدرن، دامنه اصلی خود را مانند google.com طوری تنظیم می‌کنند که ترافیک ورودی به google.com را به صورت خودکار به دامنه اصلی منتقل کند.
برخی شرکت‌های بزرگ و قدیمی همچنان آن را ترجیح می‌دهند، زیرا در مدیریت و توزیع ترافیکممکن است انعطاف‌پذیری بیشتری به سرور بدهد.

انواع دامنه کدام است؟

دامنه با توجه به معیارها و سطوح مختلف، به چند دسته اصلی تقسیم می‌شود. این دسته‌بندی‌ها به مدیران سایت کمک می‌کنند تا هدف، اعتبار و موقعیت جغرافیایی وبسایت خود را مشخص کنند.

۱. دسته‌بندی بر اساس سطح

این دسته‌بندی بر اساس ساختار سلسه‌مراتبی دامنه صورت می‌گیرد:

• الف. دامنه سطح بالا (Top-Level Domain – TLD): همانطور که می‌دانید، این بخش آخرین قسمت از دامنه است. TLDها خود به زیر دسته‌های کلیدی تقسیم می‌شوند.
• ب. دامنه سطح دوم (Second-Level Domain – SLD): این نام اصلی و برند شماست که قبل از TLD قرار می‌گیرد (مثلا google درgoogle.com) .
• ج. دامنه سطح سوم یا زیر دامنه (Subdomain / Third-Level Domain): بخشی که قبل از SLD قرار می‌گیرد و برای سازماندهی بخش‌های فرعی سایت استفاده می‌شود.

۲. دسته‌بندی اصلی بر اساس نوع

این مهم‌ترین نوع دسته‌بندی است که ماهیت و کاربرد دامنه را مشخص می‌کند.

الف. TLDهای عمومی: این دامنه‌ها بیشترین کاربرد عمومی را دارند و محدود به یک منطقه جغرافیایی خاص نیستند.

• com.: پرطرفدارترین و معتبرترین نوع، که عمدتا برای کسب‌وکارها و مقاصد تجاری استفاده می‌شود.
• org: اغلب برای سازمان‌های غیرانتفاعی، خیریه‌ها و انجمن‌ها استفاده می‌شود.
• net: در ابتدا برای سازمان‌های مرتبط با شبکه و زیرساخت‌های اینترنتی استفاده می‌شد، اما اکنون کاربرد عمومی دارد.
• info: برای سایت‌هایی که محتوای اطلاعاتی ارائه می‌دهند.

ب. TLDهای کد کشور: این دامنه‌ها از دو حرف تشکیل شده‌اند و برای نشان دادن یک منطقه جغرافیایی یا کشور خاص اختصاص یافته‌اند.

• ir: برای ایران
• uk: برای بریتانیا
• de: برای آلمان

نکته: استفاده از ccTLDها برای سئوی محلی و افزایش اعتماد کاربران در آن منطقه بسیار مفید است.

ج. TLDهای جدید عمومی: از سال ۲۰۱۴ به بعد، ICANN هزاران TLD جدید با هدف افزایش گزینه‌های برندینگ و تنوع در فضای آنلاین معرفی کرده است.

• بر اساس صنعت/موضوع: مانند .tech، .shop، .app، .store، .blog.
• بر اساس مکان: مانند .london، .nyc.

د. TLDهای زیرساختی و اسپانسر شده:

• gov: برای استفاده توسط نهادهای دولتی.
• edu: برای مؤسسات آموزشی و دانشگاهی.
• mil: برای مقاصد نظامی.
• .aero، .coop: دامنه‌های اسپانسر شده‌ای که توسط سازمان‌های خصوصی برای یک جامعه خاص تعریف شده‌اند.

۳. دسته‌بندی بر اساس کاربرد

این تقسیم‌بندی به چگونگی استفاده از نام دامنه در بازاریابی و SEO اشاره دارد:

• الف. دامنه‌های برندمحور: این دامنه‌ها نامی منحصربه‌فرد و ساختگی هستند که صرفا نماینده برند شما هستند (مانند Spotify.com یا Apple.com). این نوع برای هویت‌سازی قوی‌ترین است.
• ب. دامنه‌های با کلمه کلیدی دقیق: نام دامنه دقیقا همان کلمه کلیدی اصلی است که هدف سایت شماست (مثلاً CheapFlights.com). اگرچه در گذشته به شدت رتبه‌بندی را تحت تاثیر قرار می‌دادند، اما امروزه گوگل این دامنه‌ها را صرفا به دلیل داشتن کلمه کلیدی، رتبه بهتری نمی‌دهد مگر اینکه محتوای باکیفیت ارائه دهند.
• ج. دامنه‌های با کلمه کلیدی جزئی: نام دامنه ترکیبی از کلمه کلیدی اصلی و نام برند یا یک کلمه توصیفی دیگر است. این نوع دامنه می‌تواند در صورت تعادل، هم به برندینگ و هم به SEO کمک کند.

پسوند دامنه چیست؟

پسوند دامنه در واقع همان بخش نهایی نام دامنه است که بعد از آخرین نقطه قرار می‌گیرد و به آن دامنه سطح بالا نیز گفته می‌شود. این پسوند، نقش حیاتی در تعیین هویت، اعتبار، و حوزه عملکردی یک وبسایت ایفا می‌کند.

تعریف و جایگاه در ساختار دامنه

پسوند دامنه بخش انتهایی یک آدرس اینترنتی است و کلی‌ترین سطح در سلسله مراتب نام دامنه به شمار می‌رود.

مثال:

• در آدرس google.com، پسوند دامنه .com است.
• در آدرس isna.ir، پسوند دامنه .ir است.

کارکرد کلیدی پسوند دامنه

پسوند دامنه به مرورگرها، کاربران و موتورهای جستجو کمک می‌کند تا موارد زیر را در مورد وبسایت تشخیص دهند:

• هدف عملکردی: آیا وبسایت تجاری است (.com)، سازمانی است (.org) یا اطلاعاتی (.info)
• موقعیت جغرافیایی: آیا وبسایت برای یک کشور یا منطقه خاص تعریف شده است (.ir, .uk).
• اعتبار و اعتماد: پسوندهای شناخته‌شده مانند .com و پسوندهای دولتی/آموزشی مانند .gov یا .edu سطح بالاتری از اعتماد را به کاربران منتقل می‌کنند.

انواع اصلی پسوندهای دامنه

پسوندها بر اساس ماهیت و کارکرد به سه دسته اصلی که قبلاً نیز به آن‌ها اشاره شد، تقسیم می‌شوند:

• .com, .org, .net: تجارت، سازمان‌ها و شبکه‌ها، بدون محدودیت جغرافیایی.
• .ir, .de, .cn: هدف‌گیری و نمایندگی یک کشور یا منطقه خاص.
• .app, .store, .tech: تخصصی کردن هویت بر اساس صنعت یا حوزه فعالیت.

پسوند دامنه و اهمیت آن در برندینگ

انتخاب پسوند مناسب می‌تواند تاثیر مستقیمی بر درک مخاطب از برند شما داشته باشد:

• جهانی بودن: استفاده از .com اغلب نشان‌دهنده یک کسب‌وکار با آرمان‌های جهانی یا بین‌المللی است.
• محلی بودن: استفاده از ccTLDها (مانند .ir) نشان‌دهنده تمرکز بر بازار داخلی و محلی است و در سئوی محلی اهمیت دارد.
• تخصص: پسوندهای جدید مانند .app یا .tech به مخاطبان سریعا می‌گویند که ماهیت کسب‌وکار شما چیست.

تفاوت دامنه و URL چیست؟

دامنه و URL دو مفهوم اساسی در وب هستند که اغلب به جای یکدیگر استفاده می‌شوند، اما در واقعیت، URL شامل دامنه است. این تفاوت ماهوی و عملکردی، کلید درک نحوه مسیریابی در اینترنت است.

۱. دامنه: هویت و آدرس اصلی

دامنه، همانطور که قبلا توضیح داده شد، نام اصلی و قابل خواندن توسط انسان است که هویت یک وبسایت را مشخص می‌کند و جایگزین آدرس IP پیچیده می‌شود.

۲. آدرس کامل و مسیر دقیق

URL یک رشته کاراکتر کامل است که نه تنها نام دامنه را شامل می‌شود، بلکه مسیر دقیق و پروتکل لازم برای دسترسی به یک منبع خاص مانند یک صفحه وب، تصویر یا سند در آن وبسایت را نیز مشخص می‌کند.

مقایسه تفاوت‌های کلیدی

ویژگی	دامنه	URL
ماهیت	یک هویت	یک مکان‌یاب
دامنه شمول	یک بخش از URL	کل آدرس وب، شامل پروتکل، دامنه، و مسیر.
انحصاری بودن	باید برای هر وبسایت در جهان منحصر به فرد باشد.	هر منبع در وبسایت شما یک URL منحصر به فرد دارد.
مثال خلاصه	http://mycompany.com	https://mycompany.com/products/item-a.html

دامنه، هویت اصلی شماست؛ اما URL، نقشه‌ی راه دقیقی است که به مرورگر می‌گوید برای رسیدن به آن هویت، از چه طریقی حرکت کند و به کدام صفحه دسترسی پیدا کند. در واقع، هر URL موفق، باید شامل یک نام دامنه معتبر باشد.

جمع بندی

دامنه فراتر از یک آدرس ساده، نام برند و هویت منحصربه‌فرد هر کسب‌وکار در فضای آنلاین است. این نام متنی که از بخش‌هایی چون دامنه سطح بالا (TLD) و دامنه سطح دوم (SLD) تشکیل شده است، به عنوان یک لایه انتزاعی عمل می‌کند و به کمک سیستم نام دامنه (DNS)، آدرس‌های عددی پیچیده سرورها (IP) را به عباراتی قابل‌فهم برای انسان تبدیل می‌کند تا دسترسی کاربران به وبسایت تسهیل شود.

در حالی که WWW تنها سرویسی است که بر بستر اینترنت کار می‌کند و اغلب در قالب یک زیر دامنه در ابتدای آدرس قرار می‌گیرد، URL در واقع آدرس کامل و مسیر دقیق یک منبع را مشخص می‌کند که شامل پروتکل، دامنه و مسیر سرور است. انتخاب یک دامنه قوی و کوتاه، با پسوند معتبر مانند com. که عاری از اعداد و خط تیره باشد، برای برندینگ قوی، اعتماد سازی و بهینه‌سازی برای موتورهای جستجو (SEO) حیاتی است و نخستین گام در موفقیت هر حضور آنلاین به شمار می‌رود.

منابع:

• ICANN
• Cloudflare
• MDN Web Docs