سایت وردپرسی شما چه زمانی باید از هاست اشتراکی به سرور مجازی برود؟

انتقال سایت وردپرسی از هاست اشتراکی به سرور مجازی

بیشتر سایت‌های وردپرسی کار خود را روی هاست اشتراکی شروع می‌کنند و این انتخاب درستی است. هزینهٔ آن کم است، مدیریت سرور بر عهدهٔ شرکت میزبان است و صاحب سایت می‌تواند وقتش را صرف محتوا و فروش کند. اما سایت که بزرگ می‌شود، این پرسش پیش می‌آید: همین هاست را بزرگ‌تر کنیم یا به سرور مجازی برویم؟ در این نوشته نشانه‌های هر دو حالت را مرور می‌کنیم تا نه زودتر از موعد هزینهٔ اضافه بدهید و نه دیرتر از موعد سایت را با کندی رها کنید.

هاست اشتراکی تا کجا جواب می‌دهد؟

در هاست اشتراکی، چند سایت از منابع یک سرور استفاده می‌کنند و هر حساب سقف مشخصی از پردازنده، حافظه و تعداد پردازش هم‌زمان دارد. برای وبلاگ، سایت شرکتی و فروشگاه ووکامرسی با تعداد محصول و سفارش معمولی، این سقف کافی است؛ به شرط آن‌که خود هاست برای وردپرس مناسب باشد.

یک هاست وردپرس مناسب چند ویژگی دارد:

  • وب‌سرور لایت‌اسپید: افزونهٔ LiteSpeed Cache فقط روی این وب‌سرور کش سمت سرور را فعال می‌کند و در سرعت بارگذاری صفحه‌ها اثر مستقیم دارد.
  • بکاپ منظم: نسخهٔ پشتیبان روزانه، هفتگی و ماهانه یعنی بعد از یک به‌روزرسانی ناموفق یا خطای انسانی، راه برگشت دارید.
  • گواهی SSL رایگان: بدون آن مرورگرها سایت را ناامن نشان می‌دهند.
  • کنترل پنل شناخته‌شده: با cPanel کارهایی مثل ساخت ایمیل، پایگاه‌داده و مدیریت فایل بدون دانش فنی انجام می‌شود.

پلن‌های هاست وردپرس هاکان سرور، برای نمونه، همین چهار مورد را در همهٔ اندازه‌ها از ۱ تا ۴۰ گیگابایت دارند و در دو گروه ایران و اروپا عرضه می‌شوند. تفاوت پلن‌ها فقط در فضای میزبانی است.

پنج نشانه که هاست اشتراکی دیگر کافی نیست

  1. خطای محدودیت منابع تکرار می‌شود. اگر در ساعت‌های پربازدید خطای ۵۰۸ یا ۵۰۳ می‌بینید و در بخش مصرف منابع کنترل پنل، پردازنده یا تعداد پردازش‌ها مدام به سقف می‌خورد، سایت از ظرفیت حساب بزرگ‌تر شده است.
  2. پیشخوان وردپرس کند است، حتی با کش. کش، صفحه‌های عمومی را سریع می‌کند ولی پیشخوان، سبد خرید و صفحهٔ پرداخت کش نمی‌شوند. کندی این بخش‌ها یعنی پردازش PHP و پایگاه‌داده به منابع بیشتری نیاز دارد.
  3. به دسترسی‌هایی نیاز دارید که هاست اشتراکی نمی‌دهد. در بسیاری از هاست‌های اشتراکی دسترسی SSH وجود ندارد و نصب سرویس‌هایی مثل Redis، تنظیم دلخواه PHP یا اجرای صف پردازش ممکن نیست.
  4. کارهای زمان‌بندی‌شدهٔ سنگین دارید. همگام‌سازی موجودی با انبار، ساخت خروجی برای مارکت‌پلیس‌ها یا ارسال انبوه ایمیل، در هاست اشتراکی به سقف زمان اجرا می‌خورند.
  5. چند سایت یا چند محیط دارید. وقتی کنار سایت اصلی به نسخهٔ آزمایشی و چند سایت دیگر نیاز دارید، جداکردن منابع آن‌ها روی یک سرور مجازی ساده‌تر و امن‌تر است.

اگر فقط فضای دیسک کم آورده‌اید و هیچ‌کدام از این نشانه‌ها را ندارید، ارتقای پلن هاست کافی است و مهاجرت به سرور لازم نیست.

سرور مجازی چه چیزی اضافه می‌کند و چه چیزی می‌خواهد؟

در سرور مجازی، هسته‌های پردازنده، رم و دیسک مشخصی در اختیار شماست و دسترسی کامل به سیستم‌عامل دارید. می‌توانید نسخهٔ PHP، وب‌سرور، کش شیء و پایگاه‌داده را به دلخواه تنظیم کنید. در مقابل، مسئولیت هم بیشتر می‌شود: به‌روزرسانی امنیتی سیستم‌عامل، تنظیم فایروال و گرفتن بکاپ بر عهدهٔ خود شماست، مگر این‌که کنترل پنل نصب کنید یا مدیریت سرور را به کسی بسپارید.

برای انتخاب اندازهٔ سرور، از خود سایت شروع کنید. یک سایت شرکتی یا وبلاگ وردپرسی با بازدید معمولی روی پلن ۲ یا ۴ گیگ رم کار می‌کند. فروشگاه کوچک روی ۴ گیگ جا می‌شود و فروشگاهی که پایگاه‌دادهٔ آن رو به رشد است، بهتر است از ۸ گیگ شروع کند. اگر کنترل پنل هم نصب می‌کنید، رمی را که خود پنل مصرف می‌کند به این عددها اضافه کنید.

لوکیشن سرور را هم از روی مخاطب انتخاب کنید. اگر بازدیدکنندگان در ایران هستند و سایت به درگاه پرداخت داخلی وصل است، سرور ایران منطقی‌تر است. اگر مخاطب بیرون از ایران دارید یا به سرویس‌های خارجی وابسته‌اید، لوکیشن‌های اروپایی انتخاب بهتری هستند. در صفحهٔ خرید سرور مجازی هاکان سرور می‌توانید پلن‌ها و لوکیشن‌ها را کنار هم مقایسه کنید.

مهاجرت بدون قطعی

انتقال سایت از هاست به سرور مجازی اگر مرحله‌به‌مرحله انجام شود، بازدیدکننده متوجه آن نمی‌شود:

  1. از فایل‌ها و پایگاه‌داده بکاپ کامل بگیرید و یک نسخه را بیرون از هاست نگه دارید.
  2. سرور را آماده کنید و سایت را روی آن بالا بیاورید، بدون این‌که دامنه را تغییر دهید. با ویرایش فایل hosts در رایانهٔ خودتان می‌توانید سایت را روی سرور جدید ببینید.
  3. صفحه‌های اصلی، ورود کاربران، سبد خرید و پرداخت را روی سرور جدید آزمایش کنید.
  4. یک روز پیش از انتقال، مقدار TTL رکوردهای DNS را کم کنید تا تغییر نشانی سریع‌تر پخش شود.
  5. در ساعت کم‌بازدید، آخرین تغییرات پایگاه‌داده را منتقل کنید و رکورد DNS را به سرور جدید ببرید.
  6. هاست قبلی را تا چند روز نگه دارید تا اگر مشکلی پیش آمد، راه برگشت داشته باشید.

جمع‌بندی

سرور مجازی جایزهٔ بزرگ‌شدن سایت نیست؛ ابزاری است برای وقتی که سایت واقعاً به منابع یا دسترسی بیشتری نیاز دارد. اگر هنوز در مرحلهٔ انتخاب نوع میزبانی هستید، راهنمای خرید هاست هاکان سرور تفاوت انواع هاست و انتخاب بین ایران و اروپا را قدم‌به‌قدم توضیح داده است. اگر هم نشانه‌های بالا را در سایت خود می‌بینید، اندازهٔ سرور را متناسب با سایت انتخاب کنید و مهاجرت را مرحله‌به‌مرحله انجام دهید.

آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
تقریبا
خیر

دیدگاهتان را بنویسید

ارسال دیدگاه به معنی این است که شما ابتدا قوانین ارسال دیدگاه را مطالعه کرده‌اید و با آن موافق هستید.